Biegowy test Coopera opracowany przez amerykańskiego lekarza Kennetha H. Coopera pozwala na skontrolowanie wytrzymałości fizycznej danej osoby. Jakie normy obowiązują w tym teście i jak jest on przeprowadzany?

Test Coopera - zasady

W 1968 roku dr. Kenneth H. Cooper opracował test w postaci próby wytrzymałościowej na potrzeby armii Stanów Zjednoczonych. Test polega na wykonaniu 12-minutowego, nieprzerwanego biegu. Na jego podstawie badana jest sprawność fizyczna, głównie sportowców. Bieg Coopera umożliwia określenie maksymalnej wydolności tlenowej (VO2max), będącej wyznacznikiem kondycji fizycznej.

Doktor Cooper opracował tabele z wynikami nie tylko do testu biegowego, ale również do marszowego, pływackiego i kolarskiego. Jednak próba biegowa jest najbardziej popularna.

Wbrew pozorom 12-minutowy bieg, w którym człowiek sprawdza swoje maksymalne możliwości, jest dużym wysiłkiem dla organizmu. Trzeba od chwili startu utrzymywać takie samo tempo, a dopiero w końcówce przyspieszyć. Jeśli osoba wykonująca test nagle opadnie z sił, z powodu zbyt dużego tempa biegu, może odpocząć maszerując.

Przygotowanie do testu

Początkujący biegacze, zanim wykonają test Coopera, powinni biegać 3 razy w tygodniu. Treningi te powinny trwać od 4 do 6 tygodni. Osoby w wieku powyżej 35 lat, które nie trenują regularnie, a chcą się sprawdzić w próbie wytrzymałościowej, powinny wcześniej skonsultować się z lekarzem i ewentualnie wykonać badania lekarskie.

W dniu biegu trzeba się dobrze rozgrzać. Dzięki temu organizm będzie lepiej przygotowany do wzmożonego wysiłku. Zmniejszy to również ryzyko kontuzji. Podczas testu należy się skoncentrować na biegu, aby uzyskać jak najlepszy wynik. Jeśli po zakończonym teście biegacz czuje duże zmęczenie, to wyniki testu Coopera będą maksymalnie zbliżone do jego rzeczywistej wydolności.

Test Coopera - wyniki

Po upływie dokładnie 12 minut biegu należy zmierzyć przebyty dystans. Wyniki porównuje się z tabelami, uwzględniającymi wiek i płeć biegacza. W tabelach podane są wyniki dla kategorii:

·         dziewcząt z grupy wiekowej od 8 do 12 lat,

·         chłopców z grupy wiekowej od 8 do 12 lat,

·         kobiet i mężczyzn z grupy wiekowej od 13 do 20 lat,

·         kobiet i mężczyzn z grupy wiekowej od 20 do 50+,

·         sportowców.

W każdej tabeli wyników, dystanse podzielone są na pięć kategorii określających wydolność biegacza w skali: bardzo dobrze, dobrze, średnio, źle i bardzo źle. Przykładowo kobieta w wieku 21 lat, która przebiegnie w ciągu 12 minut próby Coopera dystans 2000 metrów, uzyska tym samym wynik średni. Taki sam wynik u mężczyzny w takim samym wieku, będzie uznany za zły.

Na podstawie wyniku uzyskanego w teście Coopera można obliczyć przybliżoną wielkość maksymalnej wydolności tlenowej zawodnika, wykorzystując wzór:

VO2max=(dystans w metrach-504,9)/44,73